Tek Gıda-İş Sendikası’nda örgütlendikleri için işten atılan ve tüm mahkeme süreçlerini kazanmalarına rağmen işveren tarafından işe geri alınmayan Cargill işçileri, işe iade talebiyle başlattıkları direnişte dün 3 yılı geride bıraktı. İşçiler tazminat haklarını mücadele ile patrondan alsa da güvencesizleşmeye karşı direniyor. İşçiler sendikanın Anayasal hak olduğunu hatırlatarak, hiç kimsenin tazminatları ödense dahi sendikalı olduğu için işten atılamayacağını, bu keyfi işten çıkarma tutumunun işçilerin sendikasızlaşmasına neden olduğunu aktarıyor.
Üretim düşüşü bahane edildi
ABD’li gıda tekeli Cargill’in Bursa Orhangazi’de bulunan ve nişasta bazlı şeker üretimi yapan fabrikasında 14 işçi Türk-İş’e bağlı Tek Gıda-İş Sendikası’nda örgütlendi. Ancak işveren sendikayı hazmedemeyince işçileri 2018 yılının Nisan ayında işten çıkardı. İşten çıkarmaya gerekçe olarak nişasta bazlı şeker üretim kotasının düşürülecek olması gösterildi.
Cargill işçilere kıdem ve ihbar tazminatlarını verse de işçiler sendikal haklarına ve işlerine sahip çıkmak için işverene Bursa İş Mahkemesi’nde dava açtı. Hukuk mücadelesinin yanı sıra 8 işçi fabrika önünde de çadır kurarak işe iade talebiyle direnişe başladı. İşçiler bu süreç boyunca Bursa’da direnişlerine devam ettiler.
Sendika düşmanlığı mahkemede tescillendi
İşçiler “Çocuklar iyi yaşasın diye babalar direniyor” ve “Bizimkisi bir hak hikâyesi” sloganını benimsediler. İşçilerin temel talebi hiç kimsenin sendikalı olduğu için işten atılmaması ve işe iade edilmekti. İşçiler 1 buçuk yıl Bursa’da karda kışta direnişlerine devam etti. Bu sırada işçilerin işe iade ve sendikal tazminatları için açtığı dava yerel mahkemede sonuçlandı. İşçilere sendikal hakları teslim edildi. Böylece işçilerin sendikalaştıkları için işten atıldıkları mahkeme kararıyla tescillenmiş oldu. Ancak işçiler işe iade edilmedi. Mahkeme kararı ise istinafa gitti. İşçiler direnişlerini, 490’ıncı gününde Cargill’in İstanbul Ataşehir’de bulunan genel merkezi önüne taşıdı. 3 bin çalışanın bulunduğu Ataşehir Palladium Tower önünde, betonda yatıp kalktılar. İşçiler direnişlerinin 500’üncü gününde tüm emek dostlarını çağırarak yaptıkları basın açıklamasında işe iade taleplerini tekrar dile getirdiler.
“Güvencesi olmayan çalışma yaşamının geleceği de olmaz”
BirGün’e konuşan Tek Gıda-İş Sendikası Örgütlenme Uzmanı Suat Karlıkaya şu ifadeleri kullandı:
“2 yıllık direnişimizin ve hukuk mücadelemizin ardından sendikal tazminat haklarımızı aldık. Biz tazminatlarımızı aldıktan sonra Türkiye’deki yasa, işverene işçileri işbaşı yaptırıp yaptırmak istemediğini soruyor. İşverene ‘işbaşı yaptırabilirsin ya da şu kadar para ödeyebilirsin’ diyor. Biz de işte burada uluslararası hukukun devreye girmesi gerektiğini savunuyoruz. Bizim çalışma güvencemiz olması lazım. Cargill mücadelesi bunu anlatıyor. Bir iş güvencesi yoksa, emeklilik yaşı 65 olmuşsa ve ben yasal haklarımı kullanamıyorsam 65 yaşına kadar nasıl çalışabileceğim? Güvencesi olmayan bir çalışma yaşamının geleceği olmaz ki. Biz ‘bu aynı zamanda çocuklarımız için yürüttüğümüz bir mücadele’ derken bunu anlatmak istiyoruz. Şirketler 35-40 yaşından sonra yapılan iş başvurularını kabul etmiyorlar. İş güvencesi yok. İşveren istediği zaman işe alıyor, istediği zaman işten çıkartıyor. Bizim en verimli en üretken çağlarımızı patron kullanıyor semiriyor, sonra işine gelmediği zaman kapının önüne koyuyor. Çalışma yaşamındaki sorun bu. Ve sadece Cargill işçisinin sorunu değil işçi sınıfının sorunu.”
