Devletin ve ailenin tahkimatı, insanın insan üzerindeki mülk duygusunun ve ‘Hakkı’nın tahkimatı sessizce, alttan alta her alanda sürüyor. Gövdedeki örtünme, düşünce ve duygu dünyasında da kendini gösteriyor. İnsan artık beğendiği birine, ‘aaaa ne kadar güzelsiniz, yakışıklısınız,’ diyemeyecek bir noktaya getirilmiştir. Bu diyememe ve sınırlama hali, duyguda ve düşüncede örtünme hali, ağırlaşan otokontrol ve baskı hali, insanın o dizginlenemez iç özgürlüğü ile çatışıyor, bu çatışmadan da yeni akıl hastaları, tacizciler, tecavüzcüler, katiller doğuyor.
Toplumun geldiği nokta budur. Toplum, herkesi uyarıyor. Yazarları da uyarıyor, tehdit ediyor: “yarattığın kahramanları, artık istediğin gibi konuşturamazsın. Konuşturduğun o kahramanın bir sözünü alır, sana mal eder, seni Fizan’a süreriz,” diye tehdit ediyor. Değişen hayat ve özgürlük ise, “tavrını belirle ey insan!” diye bağırıyor. “Ya tahkimat ve örtünmeden yanasın, ya da ona karşı!”
Sizleri bilemem. Ama ben, bugüne kadar, güçlü ve zayıf, iyi ve kötü, ileri ve geri yanlarımla bir bütün olarak tahkimatın karşısında olmaya gayret ettim. Bu gayreti, ağır yaşlılık dönemimde de sürdürmeye çalışacağım. Yeni yıldan ricam, benim bu naçizane gayretimi bir dip not olarak kaydetmesidir. Hepsi bu. Tümünüze sevgiler.
